Bijna 30, en nu?

De titel omschrijft precies de gedachten achter deze post. Ik ben bijna dertig en kan niet helpen dat ik vrijwel dagelijks denk: wat nu? Omdat ik weet dat ik vast niet de enige ben die met deze vraag zit, leek het me wel interessant om er een artikel aan te wijden.

carriere

Ik mag gerust zeggen dat ik al jaren allerlei banen heb waar ik na een aantal maanden geen plezier meer in heb. Meestal begint er na een aantal maanden iets te borrelen en voel ik dat hetgeen ik aan het doen ben, niets voor mij is. Me geen voldoening geeft.

Jarenlang werkte ik bij allerlei callcenters en in verschillende winkels. Waar ik keer op keer heel leuke collegae had die het werken zeker een stuk leuker maakte. Ik zorgde er ook altijd voor dat ik mijn werk goed bleef doen – ondanks de verveling en het geen-zin-meer-hebben.

Vaak hopte ik dan na een aantal maanden weer verder naar een volgende job. Een enkele keer omdat ik zelf iets anders zocht, maar ook vaker omdat er altijd wel iets was. Meer dan eens werd een winkel gesloten en kwam ik op straat te staan. Ook werd mijn contract een keer niet verlengd omdat ik een blog heb en ik schrijf over ‘concurrenten’ (lees: andere merken).

Ik zou willen dat ik dit gevoel niet steeds kreeg en gewoon voor langere tijd plezier kon hebben in mijn werk.

mijn gevoel

Het gevoel dat ik op zulke momenten krijg is eigenlijk heel vervelend. Ik voel dat het werken me ontzettend veel energie kost, omdat ik er geen plezier in heb. Die energie zou ik liever in leuke dingen willen steken, zoals bloggen of een andere hobby. Daar heb ik eenmaal thuis dan geen puf meer voor.

Ik voel me verveeld en vermoeid en dat zorgt er dan weer voor dat ik allerlei negatieve gedachten krijg. En nog minder zin krijg. Zo ontstaat er een soort van virtueuze cirkel en voel ik me steeds waardelozer en vooral heel nutteloos. Eenmaal thuis heb ik dan bijvoorbeeld geen zin meer om te studeren, bloggen of wat dan ook.

iets anders zoeken.

Nu zullen de meeste mensen wel denken: ‘ja, waarom zoek je dan niets anders?’. En tuurlijk, dat is een simpele oplossing. Dat zou heel makkelijk zijn, wanneer je weet waar je plezier in hebt. Het is echter zo dat mijn droombaan niet echt bestaat of in ieder geval niet voor mij is weggelegd. En daarnaast weet ik niet eens wat dat dan zou moeten zijn. Het lijkt allemaal heel ver weg of niet te definieren. Daarom blijf ik liever in een veilige haven, totdat ik weet wat ik wel wil. Wanneer dat dan ook mag zijn.

een eigen bedrijf en van thuis werken

Een droom die ik al van kleins af aan heb is om gewoon iets voor mezelf te hebben. Alleen heb ik geen idee wat dat dan zou moeten zijn. Hier heb ik al uren, dagen – misschien zelfs weken – over na zitten denken. De afgelopen jaren heb ik regelmatig hulp gevraagd bij het zoeken naar hetgeen ik dan zou willen in mijn leven. En ik ben er nog steeds niet uit.

Het is zo’n moeilijk iets en ik weet het al jaren niet. Ik vraag me soms af of ik niet gewoon in loondienst moeten blijven werken. Misschien komt er dan ooit iets voorbij waar ik wel positieve energie van krijg. Of krijg ik een geniaal idee wat ik in uitvoering kan brengen.

geloven in sprookjes

Tijdens mijn zoektocht naar mijn ‘doel’ (lees: zo noem ik het maar even), ben ik op allerlei websites terecht gekomen. Ik heb al allerlei boeken gelezen over dit onderwerp. Daar wordt eigenlijk altijd heel makkelijk beschreven hoe simpel het zou zijn om gewoon te stoppen met werken en te gaan doen wat je leuk vindt.

Ja, dat is inderdaad heel makkelijk – gewoon stoppen met werken. Dat betekent vervolgens ook dat je stopt met geld verdienen. En stopt met je financiele zekerheid. En dat is iets waar ik gewoon op geen enkele manier achter kan staan. Want al die websites en boeken gaan mijn rekeningen niet betalen, toch?

Ik vind het altijd zo onwijs onvriendelijk als websites en boeken dit beweren. Nee, je kunt niet zomaar stoppen met werken (lees: en je inkomen kwijtraken). Hoe zou je dat moeten doen? Ezeltjes die geld schijten heb ik namelijk nog niet gezien bij IKEA of het tuincentrum.

verdwijnt het ooit?

Ik vraag me wel eens af of het gevoel ooit verdwijnt. Of er ooit een moment zal zijn waarop ik wel weet wat mijn doel is. En dat ik er dan voor duizend procent voor kan gaan. Ik heb dit namelijk al voor zolang ik me kan herinneren. En op dit punt vraag ik me af of ik bepaalde dingen niet te zeer overdenk. Waardoor het misschien nog een grotere puzzel wordt. Ik vind het altijd heel mooi wanneer mensen echt een duidelijke visie hebben over wat ze willen in het leven. Dit heb ik namelijk nog nooit gehad.

En naarmate ik ouder word wordt het nog zwaarder, omdat er voor mijn gevoel een bepaalde tijdsdruk bij komt. Er zijn namelijk ook dingen die je na je dertigste niet meer hoeft te gaan doen. En ja, ik weet dat leeftijd maar een getal is. Toch speelt dit een grote rol in mijn onzekerheid over mijn doel in het leven.

geluk

Ondanks hetgeen dat ik hierboven heb beschreven kan ik volmondig zeggen dat ik echt wel gelukkig ben. Dat is op momenten ook wel eens anders geweest, maar op dit moment ben ik heel gelukkig met alles wat ik heb. Ik mag dan misschien (nog) niet hebben verzonnen wat voor werk ik de rest van mijn leven wil gaan doen, maar de rest van mijn leven loopt gewoon heel goed. Ik heb het goed en ik ben heel gelukkig.

Ik zou alleen willen dat ik een geniale ingeving zou krijgen over mijn toekomst. Dat zorgt er soms wel voor dat ik op bepaalde dagen een beetje chagrijnig word en niet meer weet wat ik wel en niet leuk vind. Zoveel vragen.

bloggen

Toen ik acht jaar geleden begon met bloggen hoopte ik dat ik daar ooit mijn werk van kon maken. Geld verdienen met bloggen en dit dan de hele dag doen. Zoals ik zovelen zie doen. Helaas was dit niet voor mij weggelegd en ik geloof nu ook niet dat dit nog gaat lukken. Bloggen is ‘uit’ aan het raken en volgens mij ben ik niet leuk genoeg om een online influencer te worden. En daar word ik dan weer heel onzeker van.

Over twee weken word ik dertig en ik hoop dat ik een magische geniale ingeving krijg over hetgeen ik wil gaan doen en daar dan voor de volle honderd procent voor kan gaan.

Denk jij hier ook wel eens over na? xA

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Volg:
Alyssa

Mijn naam is Alyssa, ik ben negenentwintig jaar en woonachtig in het mooie Maastricht. Ik schrijf en creëer dagelijks nieuwe content over creativiteit, persoonlijke groei, lifestyle en dingen waar ik blij van word.

Share:

3 Reacties

  1. Lisette
    8 mei 2018 / 10:53

    Wat een heerlijk stuk! Ik dacht ooit ook mijn werk te kunnen maken van mijn blog, helaas kwam kreeg ik een leuke baan in de cosmetica waardoor ik beautyworldXL moet opgeven. Nog steeds zo jammer, maar combineren was ook geen optie.

  2. 7 mei 2018 / 19:51

    Echt belachelijk dat je ergens geen contactverlenging kreeg omdat je blogde over concurrenten.. Ik heb zelf ook jaren in bijvoorbeeld kledingwinkels gestaan en daar werd nooit een probleem van gemaakt wanneer ik over een ander merk of winkel schreef.. Ik hoop dat je iets kunt vinden en doen wat je echt goed ligt! <3

  3. 7 mei 2018 / 09:35

    Amai ik vind dit echt SUPER herkenbaar! Ik ben nu sinds 1 mei gestart op mijn nieuwe werk en heb pas nu echt het gevoel dat ik hier op mijn plaats zit. Daarvoor zat ik in hetzelfde schuitje als jou (en waarschijnlijk zit ik er nu ook nog) en ik dacht er ook super vaak over na. Ik moest en zou iets vinden wat ik voor de rest van mijn leven wou doen. Ben een tijdje zelfs heel ongelukkig geweest omdat ik mij totaal niet op mijn plaats voelde en me af vroeg of ik ooit iets zou vinden wat echt bij mij past. Ik voelde ook veel druk als ik dan aan mijn volgende job begon want ik had al op drie jaar tijd drie jobs gehad en de vierde moest wel echt ‘goed’ zijn en dat was dan ook niet het geval. Ben er nu wel rustiger in. Ik weet niet of dit mijn droomjob is, misschien wel maar misschien ook niet, maar voor nu voelt het goed :) en ondertussen probeer ik mijn vrije tijd mijn leven extra leuk te maken door het bloggen en fijne uitjes zodat ik daar ook wat zingeving uit haal. Misschien is het boek Steeds Leuker van Jelle Hermus iets voor jou? Ik heb het zelf nog niet helemaal uitgelezen maar ik heb er nu al super veel fijne inzichten uit gehaald.