My life as Lis #1

Vanaf nu zal ik iedere maandag foto’s delen van de dingen die ik de week daarvoor heb meegemaakt. Het was een fijne week! Tom en ik waren in Venetië en vierden oud en nieuw gewoon thuis. Daarnaast zaten we meer dan twaalf uur in de auto en zagen we heel veel sneeuw in Oostenrijk.

disclaimer

Ik heb lang zitten twijfelen om (opnieuw) met deze rubriek te beginnen. Ik realiseerde me dat ik het zelf altijd heel leuk vind om vergelijkbare blogposts van andere bloggers te lezen. Vanaf nu zal er wekelijks op maandag (alleen deze keer dus op dinsdag) een soort dagboek online komen. Deze eerste variant is meteen ietsje langer, omdat het eigenlijk over twee weken gaat.

In november vertelde ik op Instagram dat ik twijfelde of ik nog wel wilde bloggen. Daar heb ik inmiddels twee maanden over na zitten denken en ik zal later deze week een update hierover geven op mijn blog.

Op kerstavond besloten Tom en ik nog een rondje over Winterland te lopen. Dit is een soort kerstkermis die jaarlijks wordt georganiseerd op het Vrijthof in Maastricht. Ik ben er niet zo dol op, maar het is wel gezellig om even over de kerstmarkt te wandelen en naar de lichtjes te kijken. Dit jaar voor het eerst niet samen in het reuzenrad geweest.

 

We hadden een gezellige kerst en vierden het met de mensen die ons dierbaar zijn. We bleven een nachtje slapen bij Tom zijn ouders. Dat betekende dat we in de mobile home (camper) sliepen. Dat vinden we altijd heel leuk, want het is net alsof we op vakantie zijn. Hier waren we net wakker.

 

Dit kerstornament kreeg ik van mijn tante. Super leuk, het is een alpaca met een tutu aan. Ik heb ook een vergelijkbare van een teckel. De kerstboom is inmiddels al opgeruimd, ik had er wel een beetje genoeg van na twee maanden. Volgend jaar wil ik graag een aparte kleinere kerstboom met allemaal vintage kerstballen. Ik heb er al een stuk of twintig, maar wil er graag meer gaan verzamelen de aankomende maanden.

 

Deze wanten (muisjes), muts en sjaal maakte ik voor een baby die dit jaar geboren zal worden <3! Ik had nog nooit eerder zoiets kleins gebreid en het was dus wel even een uitdaging. De verhoudingen kloppen naar mijn gevoel niet helemaal, haha! Maar ik ben wel blij met het resultaat en de ontvangers waren er ook heel blij mee :-). Ik had eigenlijk een beetje onderschat hoe lang ik ermee bezig zou zijn. Ik dacht: het is klein, dus het zal wel sneller af zijn. Niet dus, het duurde ongeveer even lang als het breien van de grote varianten ervan. Wel heel leuk om te doen.

 

De dag na kerst vertrokken Tom en ik richting mijn familie in Italië. Mijn kerstcadeautje van Tom: een aantal dagen naar mijn familie. Zo dankbaar dat we deze mini trip gemaakt hebben. We vertrokken rond half 5 in de ochtend en toen ik deze koffie dronk, waren we bijna in Oostenrijk. Het was echt wel rustig op de weg, waardoor we binnen twaalf uur al in Italië waren.

Vaak reageren mensen verbaasd wanneer we vertellen dat we eigenlijk altijd met de auto op vakantie gaan. Het is namelijk niet naast de deuren. Het rijden is voor ons ook vakantie en ik kan echt genieten van het uitzicht vanuit de auto. Vooral wanneer we door Oostenrijk en Italië rijden. Duitsland vind ik heel saai, maar dat is even door de zure appel heen bijten.

 

Wanneer we via Oostenrijk naar Italië rijden, komen we altijd langs dit kleine kapelletje (in Mötz). Ik vind het zo mooi, terwijl ik verder niet zoveel met kerken heb. In de zomer stapte we al eens uit om foto’s te maken. Met de sneeuw zag alles er helemaal anders uit en stapten we opnieuw uit om foto’s te maken. Blijf het bijzonder vinden.

 

We waren rond 18u in de avond in Jesolo en gingen daarna iets drinken met de familie. Heel gezellig. Die avond heb ik geen foto’s meer gemaakt, maar de dag nadien gingen we samen wandelen op het strand. Op het strand bevind zich de houten steiger waar Tom mij in de zomer ten huwelijk vroeg. Zal altijd een bijzondere plek blijven en het blijft leuk om er samen nog eens overheen te wandelen. De zee was heel rustig, in tegenstelling tot die ene avond in de zomer. Typisch.

 

Mijn favoriete uitzicht. Het was echt verrassend mooi en zonnig weer, alle dagen dat we er waren. Wel koud, maar niet vervelend koud. We hebben echt genoten van de zon.

 

Lido di Jesolo is een badplaats die in de zomer door veel Duitsers, Italianen en Britten wordt bezocht. Van oktober tot april is het een spookstad waar niet zoveel gaande is. Hotels en restaurants zijn dicht, winkels staan leeg en alles is dichtgetimmerd tegen het wateroverlast (een aantal weken daarvoor stond het water tot aan de straat). In december wordt er een kerstmarkt georganiseerd. Die wordt voornamelijk bezocht door Italianen. En deze keer door ons, haha. In tegenstelling tot eerdere momenten zaten we nu in winterse kleding Aperol en koffie te drinken bij een van de tentjes waar we altijd zitten. Eigenlijk heel bizar, maar wel heel gezellig. Hier hadden we uitzicht op de kerstmarkt.

 

Ook ons favoriete restaurantje is het hele jaar door open (net zoals de koffietentjes waar we altijd komen). Waardoor ik nog een keer mijn meest favoriete gerecht ooit kon eten. We gingen samen met de familie eten en het was echt een leuke vond. Vanwege de gezelligheid amper foto’s gemaakt en dat is altijd een goed teken.

 

De avond erna gingen we samen naar een wijnbar, meer bekend onder locals. Daar dronken we samen wijn en aten we wat snacks. Wederom een super gezellig avond, het is altijd zo fijn om tijd samen door te brengen.

 

De laatste dag gingen Tom en ik eindelijk naar Venetië. Ik zeg eindelijk, omdat we in de zomer altijd onze plannen om naar Venetië te gaan afblazen. Meestal vanwege de hitte en omdat we liever op het strand liggen, drankjes te drinken. Slecht eigenlijk, maar zo is het nou eenmaal. Daarom besloten we om nu wel écht te gaan. We kregen van mijn nicht de tip om de auto op een afgelegen parkeerplaats te zetten en vanuit daar een stuk te lopen. Dat deden we en binnen no-time liepen we door de smalle straatjes van Venetië. Het was echt fantastisch, ik vind het zo’n mooie stad.

 

Ik wilde graag een nieuwe concealer van Kat Von D, dus we gingen op zoek naar de Sephora. Er zijn er maar liefst twee in Venetië. Het grappige is dat wanneer je een locatie intoetst op je Google Maps, je vervolgens toch nog verdwaald. Je doet veel langer over kleine afstanden en Google Maps heeft moeite met alle kleine straatjes uit elkaar te houden. Na een wandeltocht van anderhalf uur vonden we de Sephora, die vervolgens mijn kleur niet in hun assortiment had. Tipje voor iedereen: deze Sephora’s hebben een veel kleiner assortiment dan een ‘normale’ Sephora.

Onderweg kwamen we ook een wolwinkel tegen, waar ze deze wol verkochten. Maar liefst 52 euro per bolletje. Amaai.

 

Iets dat ik heel mooi aan Venetië vind, zijn de vele oude deuren die je tegenkomt tijdens het wandelen. De ene deur nog mooier dan de andere deur. Ik vraag me dan automatisch af wie er woont, hoe alles is ingericht en hoe het leven in Venetië is voor locals. Het lijkt me ergens echt een avontuur om daar te wonen, terwijl het wellicht helemaal niet zo bijzonder is. Je weet het niet.

 

We besloten om in de zon een koffietje te drinken op het San Marco Plein. Niet iets dat je dagelijks doet, maar wel een ‘waarom ook niet’-momentje. De koffie was heerlijk en de overpriced croissant ook. Leuk om eens mee te maken. Dat is trouwens echt iets dat ze in Italië standaard hebben: met jam gevulde croissants. Zoveel lekkerder dan gewone croissants.

 

Ik weet dat ik er vorige week een heel uitgebreide blogpost over schreef…..maar toch moesten Tom en ik echt een beetje lachen om de vele influencers die op het plein rondliepen, pirouettes draaiden en tien keer dezelfde pose aannamen. Er was zelfs een dame die haar vriend voor ging doen hoe die moest gaan staan voor de foto. Ik nam dus meteen van de gelegenheid gebruik om óók zo te gaan staan. En wat pirouettes te doen. Alleen staan die niet op de foto.

Zou dit plein ook wel eens leeg zijn? Iets dat ik me telkens weer afvraag wanneer ik er ben.

 

Op de weg terug naar de auto kwamen we deze boekwinkel tegen. De bloemen zijn gemaakt van plastic afval. Zo leuk en gezellig dit. Ik weet dat er jarenlang een winkel was in Venetië, met een etalage vol met spullen van The Beatles. Ik liep er altijd weer langs wanneer ik in Venetië was (zo’n drie keer). Ik wilde deze graag aan Tom laten zien, maar toen we het gingen opzoeken bleek dat de winkel vorig jaar heeft moeten sluiten na vierentwintig (!!!) jaar. Zo spijtig, vond het altijd een tof herkenningspunt en leuk om te zien.

 

De ochtend na Venetië (de 31ste) vertrokken we rond 6 uur terug naar Nederland. Ik vind het altijd heel verdrietig om weg te gaan en heb dagenlang heimwee, daarom kijk ik er altijd een beetje tegenop om weer naar huis te gaan. Deze lucht maakte wel veel goed. Hier kwam de zon net op.

 

Sneeuw in Oostenrijk! En heel veel zon. Iets dat in Nederland ver te zoeken was, maar dat terzijde. We kwamen in dikke mist aan, konden amper iets zien op de weg. We gingen gezellig eten bij mijn ouders en vierden daarna met z’n tweetjes oud en nieuw bij ons thuis. We waren best wel moe, maar slaagden er toch in om tot half 2 wakker te blijven.

 

Walking into 2020 like… Om 00.00 gingen Tom en ik buiten aan de deur vuurwerk kijken en champagne drinken. Eerst stonden we alleen, maar na een tijdje kwamen er meer buren naar buiten. Eenmaal weer binnen realiseerde ik me pas dat ik als ma Flodder buiten had gestaan. HAHA. Zal de vermoeidheid wel geweest zijn. Deze sokken kreeg ik trouwens cadeau met kerst, zo leuk! (Dit is overigens een schril contrast met de outfits die ik jaren geleden droeg met nieuwjaar, de hoeveelheid glitters en goud is nu wel tot een dieptepunt gezakt…)

 

Op 1 januari gingen we samen oma een fijn nieuw jaar wensen, in het verzorgingstehuis. Ik ben altijd blij om mijn oma te zien en ik ben nog blijer wanneer zij ook blij is. Gelukkig had ze een heel goede dag. Wanneer ze een goede dag heeft kan ze echt verrassende dingen zeggen. Dat je even een paar tellen moet nadenken om je te realiseren dat ze een helder moment heeft. Alzheimer is verder gewoon heel kut en ik vind het nog steeds heel naar dat mijn lieve, hippe en fantastische oma deze ziekte heeft gekregen. Soms stel ik me wel eens voor het het zou zijn als ze niet ziek was geworden. Ik denk dat we dan nog steeds samen gingen winkelen in Amsterdam of Den Bosch.

 

Ik wilde een foto maken van de broek die ik in november maakte, maar nu pas voor het eerst echt droeg. Ik zie nu dat vooral de vieze spiegel heel duidelijk zichtbaar is. Ik heb een iPhone X, maar de foto’s zijn soms echt heel slecht. Ik weet niet hoe het komt, heb mijn telefoon verder nooit echt laten vallen o.i.d. Met de broek ben ik in ieder geval heel blij, al ben ik er nog niet helemaal over uit welke schoenen ik er nou het mooist onder vind.

 

Als een soort ‘afsluiter’ van de vakantie, gingen Tom en ik samen ontbijten in Tongeren. Daar staan we ook wel eens op de antiekmarkt op zondagochtend. Altijd heel gezellig. We drinken wel eens koffie bij dit leuke zaakje. Ik kreeg een hartje in mijn cappuccino.

Het was echt fijn nog even samen weg te gaan. Ook al waren het maar een aantal dagen. Het klinkt misschien een beetje cheesy om te zeggen, maar ik ben zo blij dat Tom en ik het samen zo leuk hebben. We doen soms dingen waar anderen hun wenkbrauwen voor optrekken, zoals spontaan voor 3 dagen naar Italië rijden. Ik wens jullie allemaal een fijne nieuwe week.

Volg:
Alyssa
Alyssa

Mijn naam is Alyssa, ik ben eenendertig jaar en woonachtig in het mooie Maastricht. Ik schrijf en creëer dagelijks nieuwe content over creativiteit, persoonlijke groei, ondernemen, lifestyle en dingen waar ik blij van word.

2 Reacties

  1. 7 januari 2020 / 15:52

    ah wat een leuke foto met je oma, als ik dit soort foto’s zie dan mis ik mijn opa’s en oma’s echt.. heb namelijk niks meer.
    Verder is dit een super leuk verslag om te zien!

    • Alyssa
      Auteur
      13 januari 2020 / 10:57

      Dat kan ik me heel goed voorstellen, het is echt een gemis. Ik mis mijn andere oma en twee opa’s ook heel erg. Ik vraag me altijd af hoe alles zou zijn als ze er wel nog waren. Wat gezien hun leeftijd zeker had gekunt :-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.


Zoek je iets?