My life as Lis #4

Iedere maandag schrijf ik een diary over wat ik de week ervoor heb meegemaakt. Dit doe ik aan de hand van foto’s die ik met mijn iPhone heb gemaakt. Afgelopen week was ik een soort van van de aardbodem verdwenen. Maar: ik ben er nu weer!

Zoals ik in mijn vorige diary al beschreef, was ik veel bezig met een opdracht van een klant. Een aantal maanden geleden werd ik door mijn schoonheidsspecialiste gevraagd om mee te denken over de rebranding van haar bedrijf. Na een 1-op-1 gesprek werden de wensen duidelijk en ging ik aan de slag met een nieuw logo, de huisstijl, de website en social media. Ook gaf ik advies over het gebruik van Instagram en maakte ik foto’s voor de website.

Echt super leuk om te doen en ik wil dit in de toekomst vaker gaan doen. Gisteren werd de website van Forever Young Institute gelanceerd.

 

Op zondagavond hebben we een rolgordijn opgehangen in de woonmaker. Dat hing er eerder niet, omdat er achter het huis een grote open vlakte lag. En dus niet echt inkijk, tenzij iemand echt door het weiland ging lopen en door de schutting kwam gluren. Ze zijn hier al een jaar bezig met huizen bouwen en heb ik continu inkijk van bouwvakkers die over de steigers lopen. De nieuwe huizen hebben ramen aan deze kant en vandaar dat er nu wel een rolgordijn hangt. Goed verhaal, lekker kort ook.

Jullie zullen begrijpen dat ik hier onwijs blij mee ben.

 

Op donderdag ging ik bij de gemeente Maastricht de laatste documenten inleveren om ons huwelijk te laten vastleggen. Omdat Tom een andere nationaliteit heeft, zijn er uitgebreidere documenten nodig om onze trouw vast te leggen bij de gemeente. Gelukkig had ik een afspraak en hoefde ik niet lang te wachten. Onze trouwdatum is nu officieel bevestigd en dat was natuurlijk wel iets om te vieren.

 

Daarom gingen we gezellig iets eten samen. Ik at wederom vegetarisch zuurvlees, wat deze keer zo goed was gemaakt dat we twee keer moesten vragen of het niet per ongeluk écht zuurvlees was. Dit was gelukkig niet het geval. Ik vind het in de wintermaanden altijd zo gezellig om ‘s avonds nog even de stad in te gaan. De kerstverlichting hing nog op en die lampjes zijn altijd zo sfeervol. Ik vermoed dat ze gauw vervangen zullen worden voor de Carnavals vlaggen. Carnaval staat namelijk voor de deur!

 

Ik was aan het zeuren over het feit dat ik nooit genoeg spaarzegels bij elkaar krijg gespaard om een spaarkaart vol te krijgen. De afgelopen maanden heb ik voor van alles gespaard en ik heb altijd spaarzegels te kort. Toen ik na mijn klaagzang uit de auto stapte, vond ik aan mijn voeten zeven spaarzegels van de actie waar ik nu voor aan het sparen ben.

Volgens mij wilde het Universum me duidelijk maken dat ik soms niet zo moet zeuren over onnozele dingen als spaarzegels.

 

Samen met mama ging ik op bezoek bij oma. Ik was al twee weken niet meer geweest. Ik neem me altijd voor om vaker op bezoek te gaan, maar vaak red ik het gewoon niet. Daar is geen excuus voor natuurlijk, maar ik merk gewoon dat ik het echt moet inplannen. Krissie doet altijd zo lief met oma, hij ging hierna aan haar voeten liggen.

Ik schreef al vaker over mijn oma in mijn columns over Alzheimer. Die kun je hier en hier teruglezen.

 

Op zaterdag ging ik samen met papa even naar de markt in Maastricht. Iedere zaterdag staan hier kramen met antiek, vintage en andere hebbedingetjes. Daar zag ik dit fantastisch kinderbedje. Het is een vintage couveuse voor drie baby’s. Het is dat ik er geen plaats voor heb, anders had ik het zeker gekocht. Zo leuk, je kunt er zoveel moois mee doen. Ik ben gewoon echt dol op vintage spulletjes en dit is een voorbeeld van iets waar ik heel blij van kan worden.

 

Daarna gingen pap en ik samen lunchen. Altijd gezellig. In de avond wilde ik nog even aan de website werken, maar toen kwam ik er dus achter dat een plugin een bug had veroorzaakt. Ik raakte totaal in paniek, omdat deze bug normaal gezien alleen verwijderd kan worden door de host en de website op zondag gelanceerd zou worden. Gelukkig heb ik het op één of andere onverklaarbare wijze zelf weten op te lossen en keerde de rust weder.

Ik parkeer deze maar even in het never a dull moment hoekje.

 

Zondagmiddag werkte ik ook nog een aantal uurtjes aan de website (begint eentonig te worden) die in de avond werd gelanceerd. Het duurt even, maar dan heb je ook wat. Ik heb wederom gemerkt dat ik het heel erg leuk vind om met websites bezig te zijn. Gelukkig gaat het me ook goed af, al moet ik soms ook even drie keer nadenken voordat ik iets krijgt opgelost. Dat maakt het juist afwisselend en zo leer ik telkens weer nieuwe dingen die later ook weer van pas komen.

Mama had vega pasta gemaakt en ik nam van de gelegenheid gebruik om het ongegeneerd op de bank, met deken en tijdens het coderen, op te eten.

 

In de keuken hangen twee plankjes waar ik allerlei vintage spulletjes op heb staan. De hoofdkleur is geel. Toen we zondagochtend op een rommelmarkt waren, zag ik dit bierflesje van Ridder uit de jaren 70 (vermoed ik). Dit was een brouwerij in Maastricht. Omdat ik het etiket zo mooi vintage vind, besloot ik om het te kopen voor in de keuken.

Ik zou graag nog een extra plank in de keuken op willen hangen, waar ik nog meer van zulke dingen kan neerzetten. Zegt waarschijnlijk anderen niet zoveel, maar ik vind het (als echte Maastrichtse) toch wel een leuke toevoeging.

Vandaag ga ik mijn studio verder afmaken en morgen ga ik eindelijk beginnen aan het uitwerken van mijn breipatronen. Ik krijg wekelijks mails met vragen hierover, dus het lijkt me wel een goed idee om hier iets mee te doen. Daarover zal ik op IG jullie op de hoogte houden.

Volg:
Alyssa
Alyssa

Mijn naam is Alyssa, ik ben eenendertig jaar en woonachtig in het mooie Maastricht. Ik schrijf en creëer dagelijks nieuwe content over creativiteit, persoonlijke groei, ondernemen, lifestyle en dingen waar ik blij van word.

2 Reacties

  1. 27 januari 2020 / 16:13

    Ik ging om de dag langs mijn oma, maar die woonde ook drie straten verderop. Al begrijp ik dat zo’n bezoekje er snel bij in schiet. Maar geniet er nog maar van nu ze nog niet dement is etc. Op een gegeven moment kon ik geen gesprek meer met de mijne voeren en dat vond ik zo jammer.. ik luisterde graag naar haar verhalen. En ik begrijp je heel goed met je gordijnen (rol variant), wij willen dit nog op onze slaapkamer en voorste kamer..

  2. 27 januari 2020 / 16:01

    Ik vind het altijd leuk om te merken hoe trots jij op je hometown bent. Random compliment, maar het viel me zomaar op :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.


Zoek je iets?